Nowe-Stare zdjęcia Facundo z czasów Padre Coraje

Po latach pojawiły się chyba nigdzie wcześniej niepublikowane zdjęcia Facundo Arana z czasów serialu Padre Coraje. Myślę, że jest to część sesji zdjęciowej dla jednego z argentyńskich kolorowych magazynów typu Gente, czy Caras. Zapewne był to rok 2004. Podejrzewam, że mimo panującej już wtedy swobody obyczajowej, to zdjęcia przystojnego, seksownego mężczyzny w rozchełstanej sutannie musiały być odbierane jako prowokacyjne i lekko obrazoburcze… Mimo to jakieś zdjęcia w podobnym stylu się wtedy ukazały.

Zdjęcia odnalazła i udostępniła Mарруся z Forum Mundo Latino Russia. Po raz kolejny jestem pełna podziwu dla dziewczyn z tego forum za ich umiejętności wyszukiwania takich perełek. Dziękuję za dzielenie się nimi. 

Reklamy

Seriale – Padre Coraje

Twórcy serialu:
Dedykujemy ten serial wszystkim tym, którzy z odwagą kroczą przez życie, broniąc ideałów sprawiedliwości i miłości. Tak jak Coraje.

Padre Coraje – serial argentyński wyprodukowany przez Pol-ka, nadawany w prime time na antenie El Trece (od poniedziałku do piątku o 22:30) w okresie od marca do grudnia 2004 roku. Liczy 189 odcinków. Laureat złotego Martin Fierro.

Obsada i opis postaci:

Facundo Arana jako Gabriel Jáuregui, Coraje, Ojciec Juan, Peregrino Espósito. Uczciwy i prawy człowiek, który pod pseudonimem Coraje, niczym Robin Hood, odbiera bogatym i daje biednym. Gdy zostaje fałszywie oskarżony o morderstwo, postanawia udać się do La Cruz, znaleźć winnego i oczyścić swoje imię. Tam podszywa się pod księdza Juana i zostaje proboszczem miejscowej parafii. To nie przeszkadza mu jednak podbić serca dwóch pięknych sióstr Gerrico – Any i Clary. Jako Coraje i Ojciec Juan walczy o sprawiedliwość i prawdę, ze znienawidzonym starostą La Cruz – Manuelem Costą.

______________________________________________________________________

Nancy Duplaa jako Clara Maria Guerriko – starsza córka Alejandro i Elisy. Siostra Any. Wrażliwa i miła dziewczyna, która jest gotowa na wszystko, żeby dowiedzieć się kto zamordował jej ojca. Początkowo sądziła, że to Coraje, ale pod wpływem pewnych okoliczności zaczęła w to wątpić. Jest narzeczoną Horacio Costy, syna burmistrza, ale od kiedy spotkała na swej drodze Ojca Juan i Coraje, zaczęła wątpić w swoje uczucia. Była już pewna, że nie nie kocha Horacia, ale i tak gubiła się w swoich uczuciach, nie wiedząc, czy kocha Coraje, czy Juana. Ostatecznie zakochała się bez pamięci w księdzu. 

______________________________________________________________________

Carina Zampini jako Ana Guerrico – młodsza córka Alejandro i Elisy Gerrico. Siostra Clary, której szczerze nienawidzi. Od wczesnego dzieciństwa, jest przykuta do wózka inwalidzkiego. Ma żal do matki, o brak matczynej miłości, w stosunku do niej. Obwinia ją też o swoje kalectwo. Osoba brutalna, cyniczna i pozbawiona skrupułów. Zakochuje się Ojcu Juanie i na wszelkie sposoby próbuje go zdobyć. Kiedy odzyskuje władzę w nogach, przypisuje to Ojcu Juanowi i wierzy, że jej wybranek ma dar czynienia cudów. Mimo, że ksiądz wielokrotnie odrzucił jej uczucia, ona i tak wierzy, że Juan ją kocha.

______________________________________________________________________

Raul Rizzo jako Manuel Adolfo Costa – starosta miasta La Cruz. Ojciec Horacio i Lautaro. Okrutny i pozbawiony skrupułów człowiek, który dla osiągnięcia swoich celów jest gotów zabić każdego, kto stanie na jego drodze. Nie liczy się z niczyimi uczuciami. Jest owładnięty naukami Świętego Zakonu Betanii, wierzy że nadejdzie jakiś mistyczny wybawiciel i przyniesie mu nieśmiertelność i władzę w nowym świecie. Na tym tle doświadcza wizji i urojeń. Prawdziwy zabójca Alejandro Gerrico i śmiertelny wróg Coraje. Ima się wszelkich sposobów, żeby odkryć kim jest Coraje i zabić go. 

______________________________________________________________________

Leonor Benedetto jako Amanda Pastorino de Jáuregui – Piękna, inteligentna kobieta, w sile wieku, dużo wie i ma władzę w mieście. Do pewnego czasu kochanka Costy. Należała do Świętego Zakonu Betanii. Wiele lat temu urodziła syna, ale fanatyczni członkowie zakonu odebrali jej dziecko, wmawiając jej, że chłopiec urodził się martwy. Kiedy Amanda odkrywa prawdę obraca się przeciw zakonowi i staje do walki z Manuelem Costą. Wkrótce odkrywa też, kto jest jej synem. Od tego czasu broni go, nawet za cenę swojego życia. Oprócz rodzonego syna na też drugiego – adoptowanego – Felipe Ignacio „Pipo”.

______________________________________________________________________

Nora Cárpena jako Elisa Guerrico – wdowa po Alejandro Guerrico, matka Clary i Any. Nie umiała obdarzyć swoich córek jednakową miłością. Clarę kochała zawsze bardziej, a wobec Any miała poczucie winy i w jakimś stopniu siebie obwiniała za jej okrutne usposobienie. Przez lata obserwowała, jak jej córka Ana obdarza miłością swoją nianię Marcie, a ją nienawidzi. Próbowała wielokrotnie wyrzucić Marcię, ale ta ciągle wracała do ich życia. Kobieta bardzo wierząca i bogobojna, dlatego tak trudno było jej się pogodzić z uczuciami, jakie jej córki żywią do Ojca Juana. 

________________________________________________________________________________

Eugenia Tobal jako Mercedes „Mecha” Tomini – dziewczyna z bandy Coraje. Razem spędzili dzieciństwo w sierocińcu. Po przybyciu do La Cruz podejmuje pracę jako telefonistka. Jest zakochana w Coraje od dzieciństwa, ale skrupulatnie to ukrywa. Kiedy wreszcie decyduje się powiedzieć mu prawdę o swoich uczuciach, on ją odrzuca, twierdząc, że jest dla niego jak siostra. Mimo to, pod wpływem okoliczności, spędzają razem noc.  Mecha szukając zapomnienia i szczęścia wychodzi za mąż za Pedro Olmosa Reya, który okazuje się być zupełnie innym człowiekiem niż sądziła. 

______________________________________________________________________

Javier Lombardo jako Santo Tomini –  członek bandy Coraje. Razem z Mechą i Coraje spędził dzieciństwo w sierocińcu, z którego wspólnie uciekli, mając po kilkanaście lat. W parafii La Cruz, kiedy Coraje podszył się pod miejscowego księdza, pełni funkcję kościelnego. Wierny i oddany przyjaciel Coraje. Wielokrotnie uratował mu życie, narażając własne. Odważny, uczciwy, zabawny. Zakochany w Mechi, ale wobec braku wzajemności, związuje się z Messiną – właścicielką miejscowego burdelu. Oboje mają za sobą burzliwą przeszłość i może dlatego mają szansę stworzyć wspólną przyszłość. 

______________________________________________________________________

Federico Olivera jako Horacio Costa – starszy z synów Manuela Costy. Z zawodu adwokat. Dopóki wierzy w uczciwość ojca jest jego wiernym współpracownikiem. Zmuszony przez ojca staje się członkiem Zakonu Betanii. Wdaje się romans z Amandą Jáuregui, ale zakochany jest w Clarze Guerico, którą w końcu poślubia, ale ich małżeństwo jest krótkie i nieudane. Horacio miota się pomiędzy Clarą, a ojcem. Pomiędzy lojalnością, a uczciwością. Jest bardzo zraniony, przez zdradę Clary. Nie może pogodzić się z tym, że jego ukochana wyrzekła się życia z nim, dla grzesznego uczucia do księdza.   

______________________________________________________________________

Fabio Di Tomasso jako Lautaro Teodoro Costa – młodszy i ukochany syn Manuela Costy. Związany z Norą Ponce – córce miejscowego lekarza i członka Zakonu Betanii. Lautaro i Nora wkrótce się zaręczają i pobierają, ale on jest bez pamięci zakochany w Nenie – córce prostytutki. Nena po przyjeździe do miasteczka zamieszkała w miejscowym burdelu, u przyjaciółki jej matki, dlatego sama też brana za dziwkę. Dla tej miłości Lautaro jest gotów na wiele, nawet na przeciwstawienie się despotycznemu ojcu. Młodzi w końcu się pobierają, ale nie jest im dane cieszyć się szczęściem. 

______________________________________________________________________

Matías Santoianni jako Felipe Ignacio „Pipo” Jáuregui – adoptowany syn Amandy. Nieco opóźniony umysłowo młody mężczyzna, o dobrym sercu i ufnym usposobieniu. Po wizycie w burdelu zakochuje się w jego właścicielce Messinie, ale ostatecznie żeni się i ma dziecko z Niemą (Irma). Przez swoje upośledzenie nie do końca umie radzić sobie w życiu. Bywa, że nie dostrzega złych intencji innych ludzi, którzy nim manipulują, żeby zaszkodzić jego przybranej matce, którą kocha bezgranicznie. Nie może zrozumieć, dlaczego Amanda choruje i umiera. 

______________________________________________________________________

Luis Machín jako Froilán Ponce – miejscowy lekarz. Zamożny i szanowany człowiek. Głowa rodziny, mąż i ojciec. Ale ma też drugie oblicze: jest członkiem Zakonu Betanii. Żona od niego odeszła, z powodu jego skłonności homoseksualnych. Ma córkę Norę, która okazuje się być chora psychicznie. Wkrótce okazuje się, że ma też nieślubną córkę – Nenę. Ponce od lat potajemnie kocha Manuela Costę i to uczucie czyni z niego zbrodniarza i zdrajcę. Jest rozdarty przez swoje uczucia. Z jednej strony próbuje być uczciwy i pomóc Amandzie, z drugie – pozwala Coście sobą manipulować.

______________________________________________________________________

Mercedes Funes jako Nora Cándida Ponce – córka Froilana i Pearl Ponce, Norę wychowywał ojciec, bo jej matka wyjechała do Buenos Aires, gdy dowiedziała się skłonnościach homoseksualnych męża. Nora jest zakochana w Lautaro. Kiedy zaczyna go tracić, staje się zazdrosna, zaborcza i zdolna do wszystkiego. Powoli popada w obłęd i dopuszcza się kolejnych zbrodni. Wielokrotnie próbuje zabić Nenę – ukochaną Latara. Jest gotowa zabić wszystkich, którzy są dla niej przeszkodą – nawet własnego ojca. W swoim szaleństwie zatraciła wszelkie zahamowania i skrupuły.  

______________________________________________________________________

Melina Petriella jako Lourdes „Nena” – nieślubna córka Froilána Ponce. Dziewczyna przybyła do miasta, żeby zemścić się na ojcu, który wyrzucił przed laty jej matkę – prostytutkę z miasta, a ją skazał na dorastanie bez ojca. Od pierwszego wejrzenia zakochana się w Lautaro. Po przybyciu do La Crus zamieszkała u przyjaciółki jej matki – Messiny, właścicielki miejscowego burdelu. Dlatego od początku mieszkańcy miasteczka wzięli ją za prostytutkę, chociaż nią nie była. Przez szaleństwo i nienawiść Nory wielokrotnie jej życie było narażone na śmiertelne niebezpieczeństwo. 

______________________________________________________________________

Erika Wallner jako Marcia Krauss – niania Any, bezgranicznie oddana swojej podopiecznej, którą przez lata pokochała do tego stopnia, że traktowała ją jak własną córkę. Jadnak Ana nie doceniała jej oddania i poświęcenia, a tylko ją wykorzystywała do realizacji własnych celów. Marcia od zawsze pomagała dziewczynie realizować jej szalone i okrutne pomysły. Z miłości do Alejandra Guerico – ojca Any i Clary, kilkakrotnie próbowała zabić jego żonę Elisę. Elisa próbowała usunąć ją z życia córki i  wiele razy wyrzucała ją z ich domu, jednak Marcia zawsze wracała.

______________________________________________________________________

Roberto Vallejos jako Pedro Olmos Rey – przyjaciel Amandy, która sprowadza go z Paryża, żeby uczynić go swoim sojusznikiem w Zakonie Betanii. Ale pod naciskiem Costy, Pedro zaczyna służyć jemu, a nie Amandzie. Człowiek spaczony psychicznie, o głębokim rozdwojeniu jaźni. Bezlitosny morderca. 

______________________________________________________________________

Julia Calvo jako Messina – właścicielka burdelu „Pod Sową”. Kobieta, hałaśliwa, kłótliwa, a jednocześnie dobra i odważna. Pomaga Coraje i Ojcu Juanowi, który jako jeden z nielicznych potraktował ją i jej pracownice, jak ludzi. Z czasem związuje się z Santo. Przyjaźni się z Amandą Jáuregui.

______________________________________________________________________

Fabiana Garcia Lago jako „Niema” Irma Saldívar – prostytutka z burdelu „Pod Sową”. Zaprzyjaźniona z Messiną. Zachodzi z Pipem w ciążę i w konsekwencji tego wychodzi za niego za mąż. Nieco naiwna, ale dobra i kochająca.

______________________________________________________________________

Marcelo Cosentino jako Dario Castro – pracownik w hotelu. Człowiek prawy i uczciwy. Zakochany w Anie, mimo jej trudnego charakteru. 

______________________________________________________________________

Scenariusz: Marcos Carnevale, Marcela Guerty
Reżyseria: Martín Saban, Sebastián Pivotto
Producenci: Adian Gonzalez, Adrian Suar

______________________________________________________________________

Fabuła:

Akcja telenoweli rozgrywa się w latach 50-tych XX wieku, w Argentynie, w fikcyjnej miejscowości La Cruz. Miejscowość jest zdominowana przez despotycznych władców i wyzyskiwaczy z Manuelem Costą na czele, a młody i idealistyczny przybysz o pseudonimie Coraje (Facundo Arana), postanawia walczyć o poprawę losu biednych ludzi. Zabójstwo jednego z najbardziej szanowanych ludzi z La Cruz, zakłóca dotychczasowy porządek. Ktoś musi zapłacić za tę śmierć swoim życiem. Nikt lepiej się nie nadaje się do tego, niż banita Coraje. Na niewinnego i sprawiedliwego człowieka, zostaje rzucone oskarżenie o morderstwo. Świadom tej niesprawiedliwości, Coraje decyduje nie tylko oczyścić swoje imię, ale i złapać prawdziwego mordercę. Żeby móc pozostać w La Cruz podszywa się pod nowego księdza, ojca Juana, który zostaje zabity niemal na jego oczach i zaczyna pełnić funkcję miejscowego proboszcza. Tak poznaje piękną Clarę (Nancy Dupláa), jedną z dwóch córek zamordowanego Guerrico, wolontariuszkę przy miejscowej parafii. Oboje są sobą oczarowani, zakochują się w sobie od pierwszego spojrzenia. Niestety ta miłość wydaje się być niemożliwa, ona cierpi, bo zakochała się w mężczyźnie poświęconemu Bogu, on płaci za swoje kłamstwa. A dalej jest już tylko ciekawiej. Opowieść jest pełna romantyzmu, pasji, pożądania, nienawiści, zdrad i tajemnic. 

Główne motywy muzyczne:

Y qué – Paz Martínez (czołówka) 

Ay Amor – Ricardo Montaner (motyw miłosny) 

Ścieżka dźwiękowa z tego serialu jest dość specyficzna, bo są to często utwory „z epoki”, sporo jest też muzyki instrumentalnej. Niemniej jednak uważam, że muzykę dobrano doskonale. Mi szczególnie utkwił w głowie skądinąd  mój ukochany utwór: Unforgettable w wykonaniu Nat King Cola.

Nagrody:

Serial był nominowany w 21 kategoriach nagrody Martin Fierro 2004. Zdobył 8 statuetek, w tym te najważniejsze, stając się jedną z najlepszych produkcji dekady:

  • Martin Fierro de Oro (Złoty Martin Fierro)
  • Najlepszy serial 
  • Najlepszy oryginalny motyw muzyczny
  • Najlepszy aktor – Facundo Arana za rolę Coraje
  • Najlepsza aktorka – Carina Zampini za rolę Any Guerrico
  • Najlepszy aktor drugoplanowy – Luis Machin za rolę Froilána Ponce
  • Najlepsza aktorka drugoplanowa – Julia Calvo jako Messina
  • Najlepszy występ gościnny – Nacha Guevara jako śpiewaczka Asunta Camelieri

Podsumwanie:

Padre Coraje to chyba jedna z najbardziej kontrowersyjnych telenowel, jakie kiedykolwiek powstały w Ameryce Łacińskiej. Ale nie można powiedzieć, że celem jej twórców była wyłącznie prowokacja. 

Wątek religijny wydaje się być dobrze przemyślany i konsekwentnie rozwijany, aż do ostatniego odcinka. 

Sceny miłosne, są bardzo realistyczne, ale nie wulgarne. Pewne zdziwienie może budzić fakt, że wątki miłosne zbudowane są w równym stopniu na pożądaniu, co na miłości. 

Język, jakim mówią bohaterowie serialu jest prosty i często wulgarny, ale to nie razi, bo ma uzasadnienie w dziejących się wydarzeniach. 

Akcja rozgrywa się w latach 50-tych XX wieku, tak więc jest to już serial historyczny, a co za tym idzie kostiumowy. 

Pomimo wszystkich kontrowersji pojawiających się w serialu, jest to opowieść przygodowa. Sporo w niej pościgów, bójek i strzelanin. No i jest walka o sprawiedliwość i zwycięstwo dobra nad złem. 

Scenariusz opiera się na kilkunastu bohaterach, którzy przedstawiają nam ich własne historie. Każda z postaci jest barwna, nikt nie jest tak do końca ani dobry, ani zły. Aktorstwo w tym serialu to absolutne mistrzostwo – zarówno role główne, jak i drugoplanowe. Trudno właściwie kogokolwiek wyróżnić, bo niemal każda rola zagrana została doskonale.

  • Facundo Arana jako Coraje – niesamowity kunszt aktorski, rola życia. No i wyglądał wtedy rewelacyjnie. 
  • Carina Zampini Ana Guerrico – anielski wygląd i szatańskie postępowanie. 
  • Leonor Benedetto w roli Amandy Jáuregui – absolutnie fenomenalna kobieta – uwodzicielska, tajemnicza, wydaje się jakby posiadła sekret wiecznej młodości. 
  • Raul Rizzo jako Manuel Costa – kiedy wciela się w Wielkiego Mistrza Zakonu Betanii, staje się tak zły i szalony, że odnosi się wrażenie, że taki jest naprawdę. 
  • Mercedes Funes jako Nora Ponce – ta postać powinna dostać tytuł największej wariatki i najgorszego czarnego charakteru w dziejach telenowel. Rola znakomicie zagrana przez Mercedes Funes.
  • Messina – właścicielka burdelu. Kobieta jednocześnie brzydka i piękna. Zła – bo trudni się nierządem i dobra – bo jest jedną z nielicznych uczciwych osób w tym miasteczku.

Padre Coraje oglądałam kilka lat temu, ale wtedy nie w pełni go doceniłam. Teraz odkryłam go na nowo i jestem nim oczarowana i zachwycona. Wręcz pochłonęłam ten serial, zarywając kilka nocy. W najmniejszym stopniu ta produkcja nie uraziła moich uczuć religijnych. Wręcz przeciwnie. Pozwoliła mi ponownie zastanowić się nad różnicą między fanatyzmem, pobożnością na pokaz, bałwochwalstwem, a prawdziwą i uczciwą wiarą. Moralnie też nie czuję się obrażona. Pożądanie, homoseksualizm, choroby umysłowe, fanatyzm religijny, korupcja, nienawiść, kłamstwo – to wszystko jest obecne w naszym życiu, tak samo jak uczciwość, dobroć, prawda, czy miłość.

Ale żeby nie było aż tak słodko, to teraz będzie kilka zdań na nie. Jeśli chodzi o obsadę, to nieliczne zastrzeżenia jakie mam dotyczą Nancy Dupláa w roli Clary. U mnie ta rola wzbudza mieszane odczucia, z jednej strony, aktorka świetnie zagrała, zgodziła się na wiele odważnych scen, ale z drugiej strony wydaje się być nieco niewiarygodna w tej roli. Może to z racji wieku. Wyglądała już wtedy dość poważnie i widać było różnicę wieku, pomiędzy nią a Facundo. Trudno też w niej odnaleźć skromność i niewinność młodej dziewczyny z prowincjonalnego miasteczka. A taki szczegół, który mnie wręcz irytował, to płacz Clary. Nie wiem dlaczego, ale nie mogłam słuchać, jak ona płacze. Podobnie drażnił mnie głos Irmy (Niemej), ale to było raczej zamierzone. Kolejna sprawa, to „niezniszczalność” niektórych postaci. Pewni bohaterowie odnieśli takie obrażenia, że nie mieli prawa przeżyć, a cudowny doktor Ponce robił im operację i po kilku dniach jego pacjenci byli już w życiowej formie i mogli ponownie zostać postrzeleni, albo pobici do nieprzytomności (na przykład Coraje, Nora, albo Nena). Pomysł z bratem bliźniakiem (Santiago i Pedro Olmos Rey) to już trik kompletnie wyeksploatowany, poniżej pewnego poziomu i w takim przyzwoitym jakościowo serialu jak Padre Coraje nie należało z niego korzystać. To tyle, co mi utkwiło w pamięci. A jeszcze taki szczegół – w pewnej scenie pada stwierdzenie, że Ojciec Juan jest jak Hippis, a tego określenia zaczęto używać dopiero pod koniec lat sześćdziesiątych. No i podobno w latach pięćdziesiątych nie było takich wózków inwalidzkich, na jakim poruszała się Ana. Ale to są tylko drobnostki, bez większego znaczenia. Nieco poważniejsze wątpliwości (bo na pewno nie oburzenie, czy sprzeciw), budzą we mnie dwa ostatnie odcinki serialu. Ilość bólu i cierpienia zadanego Coraje jest niewyobrażalna. Takie bardzo bezpośrednie odniesienie do męki Pańskiej, ukrzyżowanie Coraje, wreszcie jego zmartwychwstanie, to już chyba przesada… Chociaż jest to jakoś tam uzasadnione… Szaleństwo Costy, jego fanatyzm religijny, wiara w nadejście Mesjasza, oczekiwanie na nowy lepszy świat i pragnienie władzy, były u tego człowieka tak silne, że kiedy jego wszystkie nadzieje spełzły na niczym, gotów był na wszystko. Nie mógł zwyczajnie zastrzelić, czy powiesić Coraje – musiał mu zgotować o wiele bardziej tragiczny los. Musiał się nasycić jego cierpieniem. Taki zamysł mieli scenarzyści i zrealizowali go tak, a nie inaczej… Może nie do końca mi się to podoba, ale to akceptuję… Samo zakończenie, w którym większość wątków znajduje szczęśliwe rozwiązanie, podobnie jak w Vidas Robadas, dla mnie nie było konieczne. Dla mnie ten serial mógł się skończyć na polu, pod krzyżem, kiedy ludzie z wioski swoją wiarą i modlitwą wskrzesili Coraje… 

A na koniec taka ciekawostka: Facundo w tym serialu miał wyjątkowo dużo tożsamości. Był Peregrino Espósito, Coraje, Ojcem Juanem Nuniezem i Gabrielem Jáuregui. Sporo, jak na jednego człowieka… 

Jeśli ktoś jeszcze tego serialu nie widział, to gorąco zachęcam do obejrzenia. A jak ktoś widział, to warto obejrzeć jeszcze raz. Polecam. Na mojej liście The Best Of, Padre Coraje awansuje na pierwsze miejsce, wyprzedzając dotychczasowego lidera – Vidas Robadas.

Opublikowałam ten wpis dzisiaj, bo w Argentynie serial Padre Coraje miał swoją premierę właśnie 8 marca – dokładnie 12 lat temu. 

Facundo Arana o roli w Padre Coraje

Coraje to była rola życia. Mieszały się w niej najsilniejsze emocje. Bardzo polubiłem takie kino wartkiej akcji, osadzone w epoce. Realizacja tego serialu była naprawdę ciężką pracą, ale mimo to mam z tego okresu bardzo dobre wspomnienia. To było duże wyzwanie. Gdy doszliśmy do końca i spojrzeliśmy na to, co za nami, to stwierdziliśmy, że zrobiliśmy kawał dobrej roboty. Podczas produkcji zmagaliśmy się z wieloma wątpliwościami i rozterkami. Jak zrobić film rozgrywający się w dawnych czasach? Jakim językiem mówić? Jakich użyć strojów? To przecież ksiądz. Powinien zabijać, czy nie? Udało nam się i jestem z tego dumny. 

Kręciliśmy scenę, w której biegnę i wpadam na jednego z moich wrogów. Miałem wbiec, wskoczyć na skrzynię, dalej wskoczyć na bagażnik samochodu, zeskoczyć i spaść na materac. Lubię kręcić takie sceny. No więc biegnę, chciałem wskoczyć na bagażnik samochodu, ale zahaczyłem nogą i spadłem plecami na ziemię, zamiast na materac. To było chyba najsilniejsze uderzenie w moim życiu. A naprzeciwko mnie stała najpiękniejsza kobieta Argentyny, Karina Mazzocco (serialowa Silvia Villareal). Ja, zamiast się nie ruszać i poprosić o pomoc, wstałem i zarządziłem „kręcimy od nowa”. Nakręciliśmy to, ale bolało mnie jeszcze z miesiąc. 

Serialowe partnerki Facundo Arana – Nancy Dupláa

Nancy Dupláa – argentyńska aktorka filmowa, telewizyjna i teatralna. Dwukrotnie zamężna, jej pierwsze małżeństwo zakończyło się rozwodem, z tego związku ma syna – Luca. Jej obecny mąż to aktor, Pablo Echarri, para ma ze sobą dwójkę dzieci: córkę Morenę i syna Juliana. Nancy od dzieciństwa dążyła to tego, by zostać aktorką. Kształciła się w kierunku śpiewu i tańca, miało to na celu zdobycie jak najlepszych kwalifikacji do bycia aktorką. Po raz pierwszy pojawiła się w telewizji w roku 1993 i od tego czasu stopniowo rozwijała swoją karierę. Jest laureatką nagrody Martin Fierro za rolę w 099 Central (rok 2002) oraz nagrody Tato za Graduados (rok 2012).

Nancy Dupláa i Facundo Arana zagrali razem w dwóch serialach: 099 Central (2002) oraz Padre Coraje czyli Ojciec Coraje (2004)

099 Central – Pol-ka Producciones dla El Trece (emisja od kwietnia do grudnia 2002). Serial liczy 146 odcinków. Akcja rozgrywa się w środowisku policyjnym. Bohaterowie serialu są członkami elitarnego oddziału sił specjalnych policji, są przyzwyczajeni do niebezpieczeństwa i narażania życia. Główne postacie to Tomás Ledesma (Facundo Arana) i Laura Copioli (Nancy Dupláa). Ważną postacią w serialu jest też Patricia Franchese (Paola Krum), była dziewczyna Tomasa, żona jego przyrodniego brata. Życiorys Tomasa jest bardzo skomplikowany, w dzieciństwie został porwany przez członków junty wojskowej i oddany obcej rodzinie. Jego prawdziwa tożsamość jest zagadką. Jest członkiem specjalnego oddziału policyjnego, do którego trafia też Laura Copioli. Tomas i Laura odczuwają do siebie szczególne przyciąganie, ale mężczyzna sądzi, że miłością jego życia jest Patricia. Tak jest do czasu, aż Tomas odkrywa, że kobietą którą kocha naprawdę jest Laura. Oczywiście serial pełen jest niespodziewanych zwrotów akcji, komplikacji i przeszkód, które utrudniają życie naszym bohaterom. Poprzez te wszystkie perypetie serial zmierza do szczęśliwego zakończenia. Laura i Tomas pobierają się. Nancy Dupláa w roli Laury była świetna, zabawna, pociągająca, piękna, przykuwała uwagę widza. Za tę rolę zdobyła nagrodę Martin Fierro 2002 dla najlepszej aktorki. Serial był emitowany w wielu krajach. Jako ciekawostkę można przytoczyć piosenkę Dame, w wykonaniu Facundo Arana, która towarzyszyła parze głównych bohaterów w ich scenie miłosnej. Główny temat muzyczny serialu, to utwór instrumentalny Tangoloco – Daniela García Quinteto.

  • Tangoloco – Daniela García Quinteto.

  • Dame – Facundo Arana

________________________________________________________________

Padre Coraje – Pol-ka Producciones dla El Trece (emisja od marca do grudnia 2004). Serial liczy 189 odcinków. Akcja telenoweli rozgrywa się w latach 50-tych XX wieku, w Argentynie, w fikcyjnej miejscowości La Cruz. Wieś jest zdominowana przez despotycznych władców i wyzyskiwaczy, a młody i idealistyczny przybysz Gabriel Jauregi, pseudonim Coraje (Facundo Arana), postanawia utworzyć straż obywatelską, aby walczyć o poprawę losu biednych ludzi. Zabójstwo jednego z najbardziej szanowanych ludzi z La Cruz, zakłóca dotychczasowy porządek. Ktoś musi zapłacić za tę śmierć swoim życiem. Nikt lepiej się nie nadaje się do tego, niż banita Coraje. Na niewinnego i sprawiedliwego człowieka, zostaje rzucone oskarżenie o morderstwo. Świadom tej niesprawiedliwości, Coraje decyduje nie tylko oczyścić swoje imię, ale i złapać prawdziwego mordercę. Żeby móc pozostać w La Cruz podszywa się pod nowego księdza, ojca Juana i zaczyna pełnić funkcję miejcowego proboszcza. Tak poznaje piękną Clarę (Nancy Dupláa), jedną z dwóch córek zamordowanego Guerrico, wolontariuszkę przy miejscowej parafii. Oboje są sobą oczarowani, zakochują się w sobie od pierwszego spojrzenia. Niestety ta miłość wydaje się być niemożliwa, ona cierpi, bo zakochała się w mężczyźnie poświęconemy Bogu, on płaci za swoje kłamstwa. A dalej jest już tylko ciekawiej. Opowieść jest pełna romantyzmu, pasji, pożądania, nienawiści, zdrady i tajemnic. Nancy Dupláa w roli Clary wzbudza mieszane odczucia, z jednej strony, aktorka świetnie zagrała swoją rolę, zgodziła się na wiele odważnych scen, ale z drugiej strony wydaje się być mało wiarygodna w tej roli. Może to z racji wieku. Wyglądała już wtedy dość poważnie i widać było różnicę wieku, pomiędzy nią a Facundo. Trudno też w niej odnaleźć skromność i niewinność wiejskiej dziewczyny. Serial został okrzyknięty najlepszą produkcją terewizyjną ostatnich lat, został obsypany nagrodami i nominacjami. Mimo dość trudnej tematyki i historycznego tła cieszył się ogromną popularnością. Był wielokrotnie emitowany w Argentynie i na świecie, choć ze względu no dość kontrowersyjne podejście do tematu religii, niektóre stacje nie zdecydowały się na jego zakup. Główny temat muzyczny serialu to piosenka Y Que, w wykonaniu Paza Martineza

  • Y Que – Paz Martinez

_______________________________________________________________________

Uważam, że zawodowo para Facundo Arana – Nancy Dupláa, w obu produkcjach wypadła świetnie, profesjonalnie, na równym sobie poziomie, dojrzale. W 099 Central byli młodzi, szaleni, zabawni, romantyczni – tacy, jacy powinny być w tego rodzaju produkcji, zaś w Ojcu Coraje byli już inni, poważniejsi, dramatyczni – stosownie do ról jakie grali. Aktorsko, moim zdaniem Arana jako Coraje, był zdecydowanie lepszy od Nancy, co zostało zauważone i docenione nagrodą Martin Fierro dla najlepszego aktora. Myślę, że Ojciec Coraje to była jak dotąd jego najlepsza rola.  Ale wracając do duetu Arana – Dupláa, byli świetni aktorsko, sceny miłosne z ich udziałem, były piękne, podniecające, romantyczne, ale… Jak ich oglądam, brakuje mi „tego czegoś”…

_______________________________________________________________________